Koala-gevoel

Wat een moeilijke tijd is het toch voor iedereen. De berichten van gisterenavond 19.00 uur brengen weer veel onrust met zich mee. Toen ik al wat hoorde over de regels, zat ik met een schrijfmaatje bij Boekmans in Dordrecht. Mijn gevoelens schoten die middag alle kanten op. Het virus is er en we mogen dat zeker serieus nemen, het bestaat echt. Daarnaast is angst ook een grote boosdoener. Help, wat vind ik er nu allemaal zelf van?

 

Overleven

Op dit moment zijn er al heel wat mensen die op de overleefstand staan. Er zijn mensen zonder baan, er zijn bedrijven failliet, er komt meer agressie. Dat zijn maar een paar voorbeelden, op dit moment. In welk moment zitten we in 2021? Als ik mezelf die vraag stel dan merk ik dat ik daar niet over na wil denken. 

 

Wat is belangrijk?

Ik heb afleiding nodig om uit die nieuwsberichten te stappen, ik wil het allemaal niet horen. Ik wil leven, genieten, lachen, werken, voelen. Toch valt dat niet mee. Ik denk direct aan mijn prachtige bedrijf SeeZen. Hoe lang mag ik nog massages geven en mensen coachen? Wanneer zal het bedrijf weer moeten sluiten? Ik denk aan mijn bedrijf Laura's Dance. Wanneer mogen we niet meer met elkaar dansen om even een andere wereld binnen te stappen, namelijk de wereld van ontspanning. Help, moet ik daar nu echt mee bezig zijn? Nee! Ik wil dat niet want dan straal ik niet meer. Ik wil mensen energie geven en een lach op hun gezicht toveren. Om dat te kunnen wil ik mijn positieve energie houden. Toch weet ik ook dat als je er ziek van wordt, die positiviteit in zorgen omgezet gaan worden. 

 

Boek

6 november 2020 komt mijn boek uit: LAURA'S DANSKOFFERS. Het is nog maar de vraag of ik dit kan vieren. Hoe dan ook, die datum staat en die ga ik echt niet verzetten. Dan maar een feestje in mijn eigen woonkamer, voor mezelf. Mijn prachtige plan om met mijn bedrijven te sparen voor alle kosten die een boek met zich meebrengt, is mislukt. Er komt momenteel maar weinig binnen dus dikke pech voor mij.

Wel bof ik enorm met alle mensen om me heen die me willen helpen met mijn boek. En toch, hoe simpel je alles ook houdt, zijn er genoeg kosten. Ik heb medelijden met schrijvers die enkel dit beroep uitoefenen om er van te leven. Ik begrijp hoe gezinnen, die ieder dubbeltje moeten omdraaien, weer denken hoe ze het voor elkaar moeten krijgen. Nu zit ik in diezelfde situatie voor mijn boek, nooit gedacht om voor zulke grote uitdagingen te komen staan. Gelukkig heb ik nog wel een heerlijk huis om in te wonen, genoeg eten en drinken, niets om over te zeuren dus. Wel ben ik nu heel blij dat luxe mij nooit geraakt heeft, mijn boek gaat er komen en zonder een feest of promotie ben ik net zo gelukkig. Hoe blij mag ik zijn als ik er honderd zou gaan verkopen! Een vriendin verwacht dat ik er meer ga verkopen, maar ik ben al blij met vijftig verkochte exemplaren. Denk klein, is mij altijd geleerd. Mijn boek is een feit, ook zonder verkoop. 

 

Tweede boek

Indien er weer een moment komt dat ik mijn beide bedrijven moet sluiten, dan denk ik nu al aan nieuwe doelen, anders word ik gek. Meer dan accepteren dat het gaat zoals het gaat, kan ik niet. Ik ga dan maar aan mijn tweede boek beginnen. Ik bruis van energie en fantasie, al mijn ideeën heb ik al. Ik weet ook wel dat ik geen geld meer heb om dat boek uit te brengen. Maar hoe leuk is het om dat boek klaar te hebben liggen voor de toekomst. Ik ben een harde werkster dus waar ik ook terecht kom in mijn leven, geld voor een tweede boek gaat er ooit komen.

 

Schuldgevoel

Soms voel ik me wel schuldig, ik denk aan een boek terwijl de hele wereld op zijn kop staat. Toch weet ik ook dat het geen zin heeft om je dagelijks bezig te houden met dingen in het leven waar je toch niets aan kunt doen. Wel hoop ik voor de toekomst dat ik mensen kan helpen die zelfs geen eten kunnen betalen, en dan zou ik dat binnen Nederland willen organiseren. Mijn eigen land helpen is dan toch iets dat voor mij erg belangrijk is. Het zijn allemaal toekomstdromen, welke ervan uit gaan komen weet ik niet. Of ook weer wel, want al mijn dromen die ik heb zijn uitgekomen, gewoon door er aan te beginnen, hard te werken en erin te geloven. Maar voorlopig droom ik eerst over mijn eerste boek. 

 

Trots

Mijn schrijfmaatje vroeg me gisteren: 'Ben je al trots op je boek?' Ik dacht: goede vraag van je! Deze vraag was raak. Trots, tja, wat is dat precies? Ik ken dat gevoel niet heel erg. Moet dat wel of klopt dat niet? Ik kan het antwoord niet vinden. Ik had haar gevraagd nog even naar mijn boek te kijken gisteren, ze moest lachen toen ze het zag. Het waren niet een paar vraagjes en op alles wist ik het antwoord nog. Ik realiseer me totaal nog niet wat voor groei ik heb doorgemaakt, ondanks de mensen die mijn boek straks niet mooi gaan vinden. Ik heb het wel gedurfd, ik heb het wel gedaan en ook afgemaakt. Is dat dan niet iets waar ik al trots op mag zijn? Ik weet het niet, we zullen zien in november hoe het echt voelt.

 

Groei

Zie ik mijn groei wel? Ja, dat dan weer wel dus ik mag gewoon trots zijn. En hoeveel boeken het ook gaan worden die ik ga verkopen om mogelijk al mijn kosten eruit te halen, dat kan me eigenlijk helemaal niets meer schelen. Het boek staat straks in mijn boekenkast en meer dan dat is voor mij niet belangrijk. Hoewel, ik hoop dat mensen die het boek wel gaan lezen, gaan nadenken over hun eigen leven. Dan, ja dan, is mijn doelstelling behaald. 

 

Koala-gevoel

Tijdens mijn schrijfproces ben ik erg in de fantasie terecht gekomen betreft mijn gevoelens. Zo ga je lezen over het Koala-gevoel. Tja, zitten we allemaal in dit gevoel op dit moment? Dan moet je toch eerst weten wat ik hiermee wil zeggen. Voor mij is het heel duidelijk wat ik daarmee bedoel. Toch weet ik dat er nu mensen gaan nadenken over dit woord, het is in ieder geval een 'Laura' woord en deze woorden staan er genoeg in. Ben je nieuwsgierig? Klik dan gelijk op de link om het boek te bestellen. Ik zou het erg waarderen als je het anderen vertelt, wie weet zijn ook mensen die mij niet kennen, benieuwd naar wat ik heb geschreven. Over een maand heb jij het boek in je handen! En dat is wel degelijk een zekerheid.

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Astrid (dinsdag, 29 september 2020 14:02)

    Je mag zo enorm trots zijn op alles wat je hebt bereikt. En op hoe je mensen raakt.

  • #2

    Monique (dinsdag, 29 september 2020 17:31)

    Nou ik ben die vriendin die zegt dat het er wel meer worden hoor! Ik voel dat gewoon. En is het niet gelijk dit jaar dan toch zeker volgend jaar. Maar mocht ik het alsnog mis hebben dan blijf ik hoe dan ook super trots op jou en ben ik blij dat ik je heb kunnen helpen in je proces. En ik weet zeker dat je na de eerste reacties op je boek wel trots zult moeten zijn want bij jou is zien altijd geloven ��